کربن‌دهی مفهومی کلی در عملیات حرارتی-شیمیایی است که به هر فرآیندی اشاره دارد که در آن سطح فلز، به‌ویژه فولاد، با کربن غنی می‌شود. هدف از این کار، افزایش قابلیت سخت‌کاری سطحی و ایجاد لایه‌ای مقاوم‌تر در برابر سایش، تماس مکانیکی و فرسایش است. در بسیاری از فولادهای کم‌کربن، به‌تنهایی امکان دستیابی به سختی سطحی بالا وجود ندارد؛ بنابراین با غنی‌سازی سطح از کربن، شرایط برای سخت شدن مؤثرتر فراهم می‌شود.

افزایش مقدار کربن در لایه سطحی باعث می‌شود که قطعه پس از عملیات حرارتی مناسب، بتواند ساختارهای بسیار سخت‌تری در سطح ایجاد کند. این موضوع در کاربردهایی که سطح قطعه در معرض اصطکاک، سایش یا بارگذاری تماسی قرار دارد اهمیت زیادی پیدا می‌کند. کربن‌دهی می‌تواند به روش‌های مختلفی انجام شود و بسته به نیاز صنعتی، نوع قطعه، عمق مورد نظر و شرایط اقتصادی، روش مناسب انتخاب می‌گردد. در عمل، سمانتاسیون یکی از مهم‌ترین و شناخته‌شده‌ترین اشکال کربن‌دهی به شمار می‌رود.

در صنایع ماشین‌سازی، انتقال قدرت، قطعه‌سازی و تولید تجهیزات صنعتی، کربن‌دهی ابزاری مهم برای افزایش طول عمر و کارایی قطعات است. این فرآیند به مهندسان اجازه می‌دهد تا بدون استفاده از فولادهای بسیار پرکربن و شکننده، از مزایای سختی سطحی بالا بهره‌مند شوند. به همین دلیل، کربن‌دهی را می‌توان یکی از اصول مهم در مهندسی سطح و بهبود عملکرد قطعات فلزی دانست.