تنش‌زدایی نوعی عملیات حرارتی است که با هدف کاهش یا حذف تنش‌های داخلی موجود در قطعات فلزی انجام می‌شود. این تنش‌ها ممکن است در اثر فرآیندهایی مانند جوشکاری، ریخته‌گری، ماشین‌کاری، نورد، فورج یا تغییر شکل موضعی به وجود آمده باشند. وجود تنش‌های پسماند در قطعه می‌تواند حتی بدون اعمال نیروی خارجی باعث اعوجاج، کاهش دقت ابعادی، ترک‌خوردگی تدریجی و افت عملکرد مکانیکی در طول زمان شود. به همین دلیل، تنش‌زدایی در بسیاری از قطعات صنعتی و مهندسی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

در این فرآیند، قطعه تا دمایی پایین‌تر از دمای تغییر فاز اصلی گرم می‌شود و برای مدت معینی در آن دما باقی می‌ماند. سپس قطعه به‌صورت کنترل‌شده سرد می‌شود. از آن‌جا که در تنش‌زدایی معمولاً تغییر فاز عمده‌ای اتفاق نمی‌افتد، هدف این فرآیند بیشتر آرام‌سازی ساختار و توزیع مجدد تنش‌ها است، نه تغییر اساسی در ریزساختار. این ویژگی باعث می‌شود تنش‌زدایی برای قطعاتی که نباید سختی یا ساختارشان تغییر محسوسی پیدا کند، بسیار مناسب باشد.

در صنایع سنگین، ساخت مخازن تحت فشار، خطوط انتقال، سازه‌های جوشکاری‌شده، ابزارهای دقیق، قطعات هوافضا و تجهیزات نیروگاهی، تنش‌زدایی یک مرحله ضروری محسوب می‌شود. این عملیات می‌تواند عمر کاری قطعه را افزایش دهد، دقت ابعادی آن را حفظ کند و ریسک خرابی ناگهانی را کاهش دهد. به‌طور کلی، تنش‌زدایی فرآیندی پیشگیرانه اما بسیار مؤثر است که پایداری عملکردی قطعات را در بلندمدت تضمین می‌کند.